. در رياضت چنان بود که نان خشک در آب می زد و می خورد و می گفت :هرکه بدين قناعت کند از همه خلق بی نياز گردد ؛ و در مناجات گفتی :الهی مرا برهنه و گرسنه می دار ، همچنانکه دوستان خود را . آخر من اين مقام به چه يافتم که حال من چون حال دوستان تو بود . (تذكرة الاولياء)
نوشته شده در یکشنبه 28 آبان1385ساعت 5:17 توسط سهيل
|
نوشته شده در یکشنبه 28 آبان1385ساعت 5:17 توسط سهيل
|
