دمي با شيخ بهائي: ای عقل خجل ز جهل و نادانی ما درهم شده خلقی، ز پریشانی ما بت در بغل و به سجده پیشانی ما کافر زده خنده بر مسلمانی ما ===================================== دوش از درم آمد آن مه لاله نقاب سیرش نه بدیدیم و روان شد به شتاب گفتم که : دگر کیت بخواهم ديدن؟ گفتا که: به وقت سحر، اما در خواب
نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت1387ساعت 6:23 توسط سهيل
|
نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت1387ساعت 6:23 توسط سهيل
|
