تبليغاتX
صبح است ساقيا قدحي پر شراب كن
 

 

شعر و ادب پارسی

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود          تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود

رسم عاشق کشی وشیوه شهرآشوبی       جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود

  نوشته شده در  سه شنبه 24 آبان1384ساعت 5:9  توسط سهيل   |