حادثه عاشورا و تاريخچه كربلا دو صفحه دارد، يك صفحه سفيد و نوراني و يك صفحه تاريك ، سياه و ظلماني كه هر دو صفحه اش يا بي نظير است و يا كم نظير.صفحه سياه و تاريكش از آن نظر سياه و تاريك است كه در آن فقط جنايت بي نظير و يا كم نظير مي بينيم. در صفحه ديگر جنايت نيست تراژدي نيست بلكه حماسه است ، افتخار است و نورانيت است ، تجلي حقيقت و انسانيت است ، تجلي حق پرستي است. چرا بايد حادثه كربلا را هميشه از نظر صفحه سياهش مطالعه كنيم؟ و چرا بايد هميشه جنايتهاي كربلا گفته شود؟ چرا ما صحفه نوراني اين داستان را كمتر مطالعه ميكنيم، درحاليكه جنبه حماسي اين داستان صد برابر برجنبه جنايي آن مي چربد و نورانيت اين حادثه بر تاريكي آن خيلي مي چربد.
(حماسه حسيني جلد اول-شهيد مطهري)
نوشته شده در پنجشنبه 27 دی1386ساعت 7:13 توسط سهيل
|
