تبليغاتX
صبح است ساقيا قدحي پر شراب كن
 

 

شعر و ادب پارسی


 ايستاده ابرو باد و ماه و خورشيد و فلك از كار

 زير اين برف شبانگاهي
 بدتر از كژدم
 مي گزد سرماي ديماهي
 كرده موج بركه در يخ برف
 دست و پاي خويشتن را گم
 زير صد فرسنگ برف اما
 در عبور است از زمستان
 دانه گندم
 (شفيعي كدكني)
  نوشته شده در  دوشنبه 17 دی1386ساعت 7:52  توسط سهيل   |