ايستاده ابرو باد و ماه و خورشيد و فلك از كار
زير اين برف شبانگاهي
بدتر از كژدم
مي گزد سرماي ديماهي
كرده موج بركه در يخ برف
دست و پاي خويشتن را گم
زير صد فرسنگ برف اما
در عبور است از زمستان
دانه گندم (شفيعي كدكني)

نوشته شده در یکشنبه 9 بهمن1384ساعت 0:5  توسط سهيل
|