از فرمایشات امیر لبخند و عشق , علی (ع) :
 دوستان خدا كسانى اند كه به باطن دنیا نگریستند،در حالى كه،دیگران به ظاهر آن مى نگرند.آنان به كار آخرت پرداختند،در حالى كه،دیگران به كاردنیا پردازند.از دنیاى خود دور كردند،آنچه را كه مى ترسیدند،سبب هلاكتشان شود وترك كردند،آنچه را كه مى دانند كه سرانجام تركشان خواهد كرد.بهره مند شدن فراوان دیگران را از دنیا،بیمقدار شمردند و به دست آوردنش را با از دست دادن آن یكى دانستند.با آنچه مردم دیگر دوست هستند،دشمن اند و با آنچه مردم دیگر دشمن اند،دوست هستند.قرآن به آنان دانسته شد و خود داناى آن هستند.كتاب خدا به ایشان بر پاست و آنان به كتاب خدا بر پایند.بیش از آنكه بدان امید بسته اند،نمى بینند و ازچیزى،جز آنچه باید از آن بترسند،نمى ترسند.